خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : فيض الاسلام )
658
نهج البلاغة ( فارسى )
بشما ندادهام يا كدام حقّ و دعوايى بوده كه يكى از مسلمانان نزد من آورده از ( بيان حكم ) آن عاجز و ناتوان ماندهام ، يا به آن نادان بوده در حكم آن اشتباه كردهام ( پس كسى مشورت مىكند كه راه كار را نداند ، و كمك مى طلبد كه عاجز و ناتوان بماند ) . 2 سوگند به خدا من خواستار خلافت و علاقمند به حكومت نبودهام ، ولى شما مرا دعوت نموده به آن وادار كرديد ، پس چون خلافت به من رسيد بكتاب خدا ( قرآن كريم ) و دستورى كه ( در آن ) براى ما تعيين نموده و ما را به حكم كردن به آن امر فرموده نظر كرده متابعت نمودم ، و به آنچه پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله سنّت قرار داده نگاه نموده پيروى كردم ، و در اين باب به رأى و انديشهء شما و غير شما نيازمند نبودم ، و حكمى پيش نيامده كه به آن نادان بوده از شما و سائر برادران مسلمان مشورت نمايم ، و اگر چنين بود ( به حكمى از احكام نادان بودم ) از شما و ديگران رو نمى گردانيدم ( مشورت مى نمودم ) . 3 و امّا آنچه ياد آورى نموديد كه چرا در قسمت كردن بيت المال بالسوّيهّ رفتار كردم ( شما را با سائر مسلمانان برابر دانسته و هيچكس را بر ديگرى ترجيح ندادم ) در اين امر هم من به رأى خود و از راه هواى نفس حكم نكردم ، بلكه من و شما در دست داريم احكامى را كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله آورده و آنها را برقرار نموده است ( تغيير و تبديل در آنها راه ندارد ) و در آنچه كه خداوند از تقسيم و تعيين به آن دستور داده و حكم خود را در آن امضاء فرموده بشما نيازمند نبودم ، 4 پس سوگند به خدا شما و غير شما را نزد من حقّى نيست كه از من شكايت داشته زبان به ملامت باز كنيد ، خداوند دلهاى ما و شما را بحقّ متوجهّ گرداند ( تا در گفتار و كردار رضاء و خوشنودى او را بدست آوريم ) و بما و شما شكيبائى عطاء فرمايد ( تا براى دنيا و كالاى آن بر خلاف دستورش رفتار ننمائيم ) . ( پس امام عليه السّلام فرمود : ) 5 خداوند بيامرزد مردى را كه چون حقّى را ديد به آن كمك نمايد ( بر خلاف آن سخن نگفته قدم بر ندارد ) يا ستمى را كه ديد از آن جلوگيرى كند و به زيان ستمگر مدد كار ستمديده باشد .